Archiwum kategorii: Drobiazgi

Łapiemy myszy. Myszy zagnieździły się w prastarym Domu nad Jeziorem. Wygryzły dziurę w kuchennej szafce. Dobrały się do zapasów. Zasmakowały szczególnie w maślanych herbatnikach (ku rozpaczy moich dzieci). Myszobranie odbywa się starodawnym sposobem. Nastawiamy pułapki. Zamiast sera – herbatnikowa przynęta. … Czytaj dalej →

Szałwia, rozmaryn i bazylia. Pachnąca mięta. Delikatny fiolet lawendy. Oregano. Astry. Szczypior. Natka pietruszki. Żółte aksamitki, obok czerwone pelargonie.  Zapach mokrej ziemi. Nogi oblepione opadłymi płatkami i błotem. Balkon w deszczu. Groźne dudnienie w niebiosach. Niepokój błyskawic. Wystarczy zrobić jeden … Czytaj dalej →

Lubię być mamą. Wraz z życiową dojrzałością przychodzi zadziwienie macierzyństwem. Ze zdumieniem wspominam czas, gdy dzieci były maleńkie, a człowiek pędził do pracy, wolał pracę,wybierał pracę, wychowanie i opiekę nad własnym potomstwem oddając innym – babciom i dziadkom, ciociom, paniom … Czytaj dalej →

Czasami muszę jeździć do szkoły. Szkoła jest publiczną instytucją edukacyjną. Inaczej dydaktyczno-wychowawczą. Tak to się określa w literaturze przedmiotu. Czyli że instytucja ta ma na celu kształcenie i wychowywanie dzieci i młodzieży. Kiedyś wierzyłam, że szkoła może być dobrym miejscem, … Czytaj dalej →

Wspaniale spędzam dni. Długo śpię. Nie muszę wstawać rano. Mam codziennie czas na poranną modlitwę i wspomnienie o tych, których kocham, cenię, podziwiam, za którymi tęsknię. Przedpołudnia spędzam z córkami. Czasami jemy razem przy pięknie nakrytym stole. Dbam, żeby w … Czytaj dalej →

Jeszcze zupełnie do niedawna  ogromnie ceniłam pracę. Naprawdę wierzyłam, że  praca uszlachetnia człowieka i że w życiu kobiety jest miejsce na ciekawe hobby, życie towarzyskie, pasjonującą pracę, rozwój osobisty, rodzinę, dom, macierzyństwo, itd. I że wszystko to można połączyć, pogodzić … Czytaj dalej →

Mamo, jutro śpij sobie bardzo długo, dobra? – powiedziała wieczorem Gabrysia, uśmiechając się figlarnie. Szybko zasłoniła buzię rękami, żeby przypadkiem nie wygadać tajemniczych planów. W nocy padał deszcz. Przez otwarte okno wpadał świergot ptaków i zapach mokrej trawy. Krople bębniące … Czytaj dalej →

Zespół przewlekłego zmęczenia, inaczej neurastenia, to rodzaj psychicznego schorzenia, nerwicy. Pozornie choroba banalna, zwyczajna. Człowiek, przez wiele lat żyjący w wysokim poziomie stresu, w maksymalnym napięciu, powoli i konsekwentnie niszczy swój układ nerwowy. Pojawiają się objawy somatyczne: potworne migreny, zawroty … Czytaj dalej →

Powoli, bardzo powoli tworzę siebie. Rozpadłam się na miliony małych kawałeczków jak lustro, jak tafla szkła. Nie stało się to nagle. Przez ostatnie cztery lata, od śmierci Adasia, traciłam siebie po kawałku. Gubiłam pewność siebie, wiarę, optymizm, radość życia, motywację. … Czytaj dalej →

Tylko wskazówki zegara.Przesuwają się tuż nad moją głową. Zimno. Ubrana w gruby, czarny sweter, otulona puszystym szalikiem, przy stole w jadalni słucham swoich myśli. Czytam siebie. Szukam sposobu, drogi, by wypowiedzieć wszystko, co nieuchwytne. Muzyką płaczę. Wierszem krzyczę. Milczeniem się … Czytaj dalej →