Archiwum kategorii: Drobiazgi

Szkoła

Czasami muszę jeździć do szkoły. Szkoła jest publiczną instytucją edukacyjną. Inaczej dydaktyczno-wychowawczą. Tak to się określa w literaturze przedmiotu. Czyli że instytucja ta ma na celu kształcenie i wychowywanie dzieci i młodzieży. Kiedyś wierzyłam, że szkoła może być dobrym miejscem, … Czytaj dalej

Opublikowano Drobiazgi | Skomentuj

Dzieło

Wspaniale spędzam dni. Długo śpię. Nie muszę wstawać rano. Mam codziennie czas na poranną modlitwę i wspomnienie o tych, których kocham, cenię, podziwiam, za którymi tęsknię. Przedpołudnia spędzam z córkami. Czasami jemy razem przy pięknie nakrytym stole. Dbam, żeby w … Czytaj dalej

Opublikowano Drobiazgi | Skomentuj

Mama i praca

Jeszcze zupełnie do niedawna  ogromnie ceniłam pracę. Naprawdę wierzyłam, że  praca uszlachetnia człowieka i że w życiu kobiety jest miejsce na ciekawe hobby, życie towarzyskie, pasjonującą pracę, rozwój osobisty, rodzinę, dom, macierzyństwo, itd. I że wszystko to można połączyć, pogodzić … Czytaj dalej

Opublikowano Drobiazgi | Skomentuj

Dzień Matki

Mamo, jutro śpij sobie bardzo długo, dobra? – powiedziała wieczorem Gabrysia, uśmiechając się figlarnie. Szybko zasłoniła buzię rękami, żeby przypadkiem nie wygadać tajemniczych planów. W nocy padał deszcz. Przez otwarte okno wpadał świergot ptaków i zapach mokrej trawy. Krople bębniące … Czytaj dalej

Opublikowano Drobiazgi | 2 komentarze

Neurastenia

Zespół przewlekłego zmęczenia, inaczej neurastenia, to rodzaj psychicznego schorzenia, nerwicy. Pozornie choroba banalna, zwyczajna. Człowiek, przez wiele lat żyjący w wysokim poziomie stresu, w maksymalnym napięciu, powoli i konsekwentnie niszczy swój układ nerwowy. Pojawiają się objawy somatyczne: potworne migreny, zawroty … Czytaj dalej

Opublikowano Drobiazgi | Skomentuj

Tworzę siebie

Powoli, bardzo powoli tworzę siebie. Rozpadłam się na miliony małych kawałeczków jak lustro, jak tafla szkła. Nie stało się to nagle. Przez ostatnie cztery lata, od śmierci Adasia, traciłam siebie po kawałku. Gubiłam pewność siebie, wiarę, optymizm, radość życia, motywację. … Czytaj dalej

Opublikowano Drobiazgi | 1 komentarz

Urodziny

Tylko wskazówki zegara.Przesuwają się tuż nad moją głową. Zimno. Ubrana w gruby, czarny sweter, otulona puszystym szalikiem, przy stole w jadalni słucham swoich myśli. Czytam siebie. Szukam sposobu, drogi, by wypowiedzieć wszystko, co nieuchwytne. Muzyką płaczę. Wierszem krzyczę. Milczeniem się … Czytaj dalej

Opublikowano Drobiazgi | 1 komentarz

Najlepszy dom

Nasz dom jest najlepszy – powiedziała wieczorem Gabrysia, lepiąc ośmiornicę z fioletowej plasteliny. Zalała mnie fala wzruszenia. Stół zawalony był wszelkiego rodzaju materiałami plastycznymi od kolorowych papierów począwszy, na słoiczkach skończywszy. Podłoga nie wyglądała lepiej. W salonie leżały jeszcze gałganki … Czytaj dalej

Opublikowano Drobiazgi | Skomentuj

Impresja

Popołudnie. Za oknem śnieżna zima. W kominku ogień. Cisza. Ograniczam czynności życiowe do koniecznego minium. Dużo leżę. Zastygam często w bezruchu. Leniwie odpędzam myśli. Nie układam żadnych projektów. Nie planuję przyszłości. Nie zauważam szeregu potrzeb. Spowalniam ruchy. Zamykam oczy. Trwam. … Czytaj dalej

Opublikowano Drobiazgi | Skomentuj

Chciałam

Chciałam napisać o zmęczeniu, które odbiera chęć do życia. Chciałam napisać o bolesnych wspomnieniach, co schowane zamieniają się w niepokój ciała i duszy. Chciałam zapłakać nad nędzą, nad brakiem wyobraźni, nad powtarzanymi wciąż słabościami. Chciałam zlitować się wreszcie nad biednym … Czytaj dalej

Opublikowano Drobiazgi | Skomentuj