Poetycko

Ziemia jałowa

więc runąłeś Faetonie
w przestrzeń za słupami Herkulesa
bardziej bolał upadek niż w dłoniach gorące lejce

lituję się nad dolą ikarów
nad ich sterczącymi nogami
ale nie pomagam

wcześnie zrozumiałam:
za każdym zakrętem jest morze

i stałam się dla siebie ziemią jałową

Ten wpis został opublikowany w kategorii Wiersze. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *